maandag 11 maart 2013
Sometimes... a girl's gotta do what a girl's gotta do
11/03/2013
Sometimes, a girl's gotta do what a girl's gotta do... en dat is...shoppen!! Aangezien Raj me morgen naar een postkantoor zou brengen om alle recente aanwinsten op te sturen en de prijzen hier in de lokale winkeltjes van Pushkar meer dan redelijk zijn, besloot ik om me eens goed te geven. Hier is het ook de eerste keer dat ik spulletjes tegenkom die echt mijn ding zijn en flashy genoeg zijn (high standards!! ;-)). Ik moet zeggen, the endorphins sure kicked in... Het is toch elke keer weer ontzettend verrassend hoe bevredigend shoppen kan zijn voor een vrouw.
Onderweg kwam je in de binnenstad een aantal kapperszaken tegen waar ook massages gegeven werden. Ik kreeg toch wel last van mijn schouders, zo van het shoppen en het dragen van de stoffen winkelzakjes (kuch), en besloot om me eens goed onder handen te laten nemen. Laten we het zo stellen: zo intens dat het goed deed op het ene moment, zo ontzettend pijnlijk was de massage (hoofd, schouders en rug) op het andere moment (no way dat ik hier een full body massage laat doen door een man, dat vertrouw ik toch niet zo :-)). Ik heb er zelfs een blauwe plek aan overgehouden op mijn onderarm, just saying :-). De massage van je hoofd was echt wel tof, maar massageman was op een gegeven moment zodanig mijn haar aan het touperen door zig zag en vliegensvlug met zijn handen erdoor te vliegen, dat ik hem ervan verdacht me stiekem een rastakapsel te willen aanmeten zoals wel meer buitenlandse hippiemeisjes hebben die hier in Pushkar op straat rondlopen. Grappig: soms kreeg hij tussendoor telefoon, dan stopte de massage even, en iets daarna ging hij weer gewoon verder. Trouwens, wat me opvalt bij Indische mannen is dat, als ze telefoon krijgen, heel vaak in het begin van het gesprek de naam noemen van de stad waar ze zich op dat moment bevinden. Alsof ze regelmatig rondreizen en degene die belt vraagt 'waar hang je nu weer uit?' (is nog altijd een betere vraag dan het buitengewoon irritante 'ha, leeft ge nog?' :-). Ja anders nam ik nu de telefoon niet op, of wat had je gedacht?).
's Middags ben ik gaan lunchen in een Israelisch eettentje en heb ik een falafel met avocado, gegrilde aubergine en verse (maar dus ook rauwe) sla en tomaten gegeten... A serious risk, maar so far so good. Het zag er gewoon te aanlokkelijk uit!! Ik vrees dat de turista hier op een gegeven moment toch eens onverwacht en genadeloos gaat toeslaan :-). Maar het was echt superlekker en heb er een leuke babbel gehad met een sympathiek koppel uit Parijs dat gedurende 4 maanden rondtrekt hier in India.
Tussen het shoppen door was het uiteraard af en toe ook time for some chai. Ben naar dat ene theetentje van gisteren geweest en dan nog naar het cafeetje van het Out of the Blue restaurant... Daar hadden ze achterin een soort lounge gedeelte waar je je chai kon nuttigen op kussens op de grond. Ik kreeg precies wel jeuk van daar te zitten, heb er maar niet te veel bij stilgestaan, maar het was echt een welkom moment van rust.
VRIENDELIJKE VROUWEN
Het is echt fijn om te zien hoe ontzettend vriendelijk Indische vrouwen tegen je kunnen zijn op straat. Ze lachen naar je, knikken vriendelijk en als je teruglacht en -knikt zijn ze helemaal in de wolken. Vooral de oudere vrouwen zijn erg sympathiek. Toen ik aan dat ene theetentje zat op een bankje, zaten twee oudere Indische vrouwen achter mij eveneens te genieten van een kopje chai. Op een gegeven moment maakte een van hen het zichzelf nog extra gemakkelijk en liet ze haar blote voeten naast mij rusten op het bankje.. en je hoorde echt zo de zucht van verlichting van 'aaahhh, dat doet goed!'. Ik moest even grinniken. Toen ze iets later terug vertrokken, zeiden ze heel vriendelijk goeiedag. Het zou toch wel tof zijn om wat Hindi te kunnen spreken, dus ik heb me een boekje 'Beginner's Hindi' aangeschaft. Hopelijk ga ik niet per ongeluk iemand beledigen of zo :-).
WIST JE DAT...
- in sommige theekraampjes een groot vat met helder water klaarstaat voor al degenen die nood hebben aan een slokje water? Je kan dan met een beker water eruit scheppen en je dorst lessen.
- duiven voor Indiers heilige dieren zijn? De reden is, volgens Nandu, dat duiven niet wegvliegen als je dichterbij komt, je niet aan zullen vallen of bijten zoals de straathonden bijvoorbeeld wel misschien zullen doen. Het zijn 'vredige' beesten die dan ook met het nodige respect dienen behandeld te worden. Talking about a change in perspective!
- de Indische mannen hier in het Pushkar Heritage hotel de ganse dag door scheetjes laten? Ineens hoor je 'prot', van dichtbij of in de verte, en dan kijkt de schuldige zo even rond van 'tumtidum'... I heard that, bro!!
- je hier bij het shoppen je spulletjes in een stoffen in plaats van plastic winkelzakje meekrijgt?
- Indische groentesoepen ongelofelijk lekker zijn?
- rose lassi ook niet te versmaden is?
- ik vandaag, voor de eerste keer sinds ik hier ben, een koe heb horen loeien terwijl ik thans al veeeeel koeien de revue heb zien passeren? (schrijf ik toch niet eerst 'een koei', djeez Nathalie, eens op tijd gaan slapen misschien :-))
- ik het echt heel erg apprecieer dat ik zo'n toffe reacties krijg op mijn reisblog?
- ik binnenkort, als de tour met driver Raj afloopt, helemaal alleen op stap in India ben?
- mijn reis ondertussen al 10 dagen bezig is en ik dus al op de helft zit?
KLEURRIJK RAJASTHAN
Vandaag werd weer maar eens duidelijk hoe kleurrijk Rajasthan kan zijn. De straten waren gevuld met Indische vrouwen die gekleed waren in de meest opvallende en uiteenlopende hevige kleuren... Soms stond ik gewoon even stil om het beeld in me op te nemen. Aangezien ik zelf een ongelofelijke felle kleurenfan ben, was dat puur visueel genieten!
ALLEEN REIZEN
In je eentje rondreizen valt me echt bijzonder goed mee moet ik bekennen. Ik had veel meer moeilijke, eenzame of frustrerende momenten verwacht. Tot nu toe heb ik slechts twee keer een moment gehad waarin ik dacht 'nee, dit is echt niet leuk, waar benn ik in godsnaam aan begonnen??!!' en beide momenten vonden plaats in de eerste twee dagen van mijn reis. Ik mis geen reisgezelschap, kan lekker schrijven, genieten, mijn ding doen en dagdromen, en ervaar deze reis dan ook als een geschenk. Weet je wat het ook is: als je alleen reist, stel je je veel meer open voor een land, de gebruiken, de lokale bevolking, ... Je hoeft met niemand rekening te houden en kan gewoon je ogen de kost geven in het betoverende India, zonder gestoord of afgeleid te worden. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het ook ontzettend leuk oom samen met iemand te reizen, of dat nu je lief of een goede vriendin is, maar helemaal in je eentje, dat is toch een unieke ervaring die je jezelf toch minstens een keer mag gunnen!
Helaas gaat zo'n intense reis ook ontzettend snel voorbij en zit ik al in de helft... Ik sta helemaal open voor part two!!! Morgen op naar Agra!!
BY THE WAY
Ik zit hier net nog een laatste stukje te bloggen op het terrasje net voor mijn hotelkamer en het begint stilletjesaan donkerder te worden. Een van de mensen van het hotel kwam net even de buitenverlichting voor me aansteken... Zo attent!
En YES, eindelijk zijn mijn treintickets in orde! 14/03 neem ik de nachtbus van Agra naar Varanasi, waar ik 's ochtends arriveer en twee nachten verblijf in een ashram. Dan neem ik de 17e of 18e (weet het niet meer vanbuiten, kan zijn dat ik ook nog een extra nacht in een hotel in Varanasi ga logeren) de nachttrein naar Delhi, om daarna naar Amritsar te vertrekken (the Golden Temple!!) en de dag erna terug naar Delhi te reizen. Dan wachten me nog een paar dagen optrekken met mensen die ik heb leren kennen via CouchSurfing en waar ik ondertussen duchtig mee aan het smsen ben tijdens mijn reis (echt heel leuk), en dan... is het alweer tijd om naar huis te gaan!! Met andere woorden, ik probeer ook het tweede stuk van mijn reis zo bewust mogelijk mee te maken want het zal voorbij zijn voor ik het goed en wel besef...
Shiva Day in Pushkar
10/03/2013
Goeiemorgen!!
Heb al bij al nog vrij goed geslapen in de hotelkamer met weee toiletgeur maar ben heel blij dat we vandaag al doorrijden naar Pushkar. Vandaag is het 'Shiva Day', een heilige dag. Straks eens wat meer informatie hierover ontfutselen. Ik moet dringend eens bijslapen, ben toch echt wel vrij moe... Maar wat me in Belgie niet lukt (op tijd mijn bed inkruipen), lukt hier helaas ook niet altijd even goed als ik gedacht had. Maar een lekker ontbijtje op het dakterras gaat al wel een leuke oppepper zijn om de dag mee te beginnen en ik zit nu in mijn niet al te propere hotelkamer lekker te chillen met Roisin Murphy op de achtergrond (dank je, tabletje, ook al werk je voor de rest niet altijd zo goed mee :-)).
KNOPJE
Onderweg naar Pushkar, deze keer een autorit van 3,5 uur, haal ik voor de eerste keer tijdens deze reis mijn mp3-speler boven. Ik weet niet of het aan mijn mp3-speler ligt of aan de goedkope koptelefoon, maar het geluid is in ieder geval niet geweldig. Heb wel gemerkt dat als ik een bepaald knopje indruk van het bedieningssysteem van de koptelefoon, het geluid versterkt en dus beter wordt... Maar dat betekent dus ook dat als ik enigszins fatsoenlijk geluid uit mijn mp3-speler wil halen om de muziek helemaal in mij te kunnen opnemen, ik het hele nummer lang... op dat onnozele knopje moet drukken!! OK, als ik dit zo aan het vertellen ben, wordt me duidelijk dat het wellicht gewoon echt aan de crappy koptelefoon ligt :-). Daar zat ik dan in de auto, op dat knopje blijven drukken... lekker relaxen en achterover leunen terwijl het Indische landschap aan je voorbij glijdt... en oww, damn, het geluid dat ineens wegvalt of heel dof wordt want heel even... drukte ik het knopje niet meer in... OK, knopje, KNOPJE Nathalie!! :-) Maar het resultaat was er wel naar want het kunnen genieten van mijn muziek (niet mijn eigen nummers, maar gewoon de muziek die ik leuk vind - voor alle duidelijkheid) bracht me helemaal tot rust... En terwijl ik dit aan het schrijven ben op mijn tablet, ben ik weer muziek aan het luisteren en probeer ik met de ene hand te typen en met de andere... dat ellendige knopje ingedrukt te houden!
Het luisteren naar 'Paper planes' van M.I.A. (soundtrack Slumdog Millionaire), terwijl we langs Indische wegen reden, met alles erop en eraan van heilige koeien, vrouwen in felgekleurde sari's, Indiers op brommers en rondrennende kinderen, deed me toch wel wat. Om daarna diezelfde beelden als een videoclip te zien afspelen, maar dan op nummers als 'Hella good' (No Doubt), 'Lonely boy' (The Black Keys), 'Love shack' (B52's), 'Island in the sun' (Weezer) en... ja... 'The salmon dance' (Chemical Brothers) (echt :-)) gaf toch telkens weer een andere dimensie :-).
Heb een van mijn eigen nummers laten horen aan driver Raj. Hij vond het erg leuk en vroeg of ik via Facebook zijn tienerzoon, die zelf veel met muziek bezig is, muziekles / zangles zou kunnen geven... Euh... OK, mij goed maar hoe/wat/waar? Raj vatte meteen de heilige koe bij de horens en belde zijn zoon op, die me vroeg naar mijn Facebookgegevens. Na wat innerlijk brainstormen kwam ik op het idee om de jongen eventueel een aantal inzingoefeningen te bezorgen op mp3 en de rest zien we wel via Facebook of Skype zeker? Het lijkt me alvast een uitdaging which I'm willing to take :-).
HAPPY BIRTHDAY
Hey mama, ik vond helaas geen plaats waar ik goedkoop kon bellen of Skypen vandaag, dus naast het smsje en Facebookbericht bij dezen nog eens een hele gelukkige verjaardag gewenst!! Ik probeer in de week wel eens te bellen. Xxx
BRAHMA TEMPEL
Gids Nandu (bijnaam Gaur, ik verstond eerst Geur... zou een beetje een rare bijnaam geweest zijn :-)... smelly cat, smelly cat, what are they feeding you? India curry... maar ik dwaal af, gids Nandu dus!!!) loodste me door het bijzonder drukke stadscentrum van Pushkar en maakte een eerste stop aan de Brahmatempel. Het leuke was dat we de hele rondrit op zijn moto gedaan hebben, dat was echt genieten: de wind in je haren, een zachtere temperatuur want het was ondertussen al 4pm voorbij en gewoon alles rondom je observeren en in je opnemen en verder... hoef je gewoon niks te doen (behalve je vast te houden, uiteraard). Gewoonweg zalig!!!
Voor we de Brahmatempel betraden, deden we eerst beneden aan de trappen onze schoenen uit en leggden we deze in de voorbestemde schappen. Mijn rugzak mocht ook niet mee maar er waren afsluitbare houten lockers. Dan wandelde we de trappen op naar boven, Nandu blootvoets en ik op mijn sokken. Eenmaal boven zag je mensen offers brengen aan het beeld van Brahma: iedereen droeg een schaaltje met daarin bloemblaadjes en een zakje met witte bolletjes hardgekookte suiker en gaf de inhoud aan de man die alle offers aannam, voor het beeld van Brahma met zijn tweede vrouw Giwatra (de god in het groot afgebeeld, zijn tweede vrouw in een heel wat kleinere afmeting rechts van hem... Zo weet je ook meteen waar je als vrouw staat bij de goden in het hindoeisme!). De man die de bloemen en suikertjes aannam, gaf de mensen in de plaats een handvol suikertjes terug mee. De bedoeling hiervan is dat je deze terug mee naar huis neemt om samen met je gezin of familie op te eten, dit zou je familie geluk brengen.
Nu komt het hele godenverhaal en zet je schrap voor behoorlijk wat 'Mooi en meedogenloos' gehalte! Er zijn dus drie 'grote' goden binnen het hindoeisme: Brahma (who creates), Vishnu (who protects) en Shiva (who destroys bad karma). Brahma was getrouwd met (zijn eerste vrouw) Savatri en samen hadden ze een zoon (Narad) en dochter (Sarswati). Zoon Narad stond erom bekend mensen graag om de tuin te leiden. Er diende een bepaald ritueel plaats te vinden waar de aanwezigheid van echtgenote Savatri voor nodig was. Brahma vroeg zijn zoon Narad om aan zijn moeder door te geven dat ze de volgende dag bij zonsopgang aanwezig diende te zijn voor het ritueel. Narad vond het wel zo grappig om aan Savatri te melden dat ze tegen 11-12u aan het meer verwacht werd. 's Ochtends bij dageraad wachtte Brahma tevergeefs op zijn echtgenote. Omdat ze niet kwam opdagen, maakte hij een tweede vrouw (hij is de god who creates, remember?), Giwatra genaamd, en hij trouwde ter plekke met haar door middel van een spoedprocedure om toch maar tijdig het ritueel te kunnen laten plaatsvinden. Wanneer Savatri zoveel uren later aan het meer arriveert en achter de weet komt dat haar man een andere vrouw aan het ritueel heeft laten deelnemen en dan ook nog eens met haar getrouwd is, besluit ze hem zwaar te straffen. Ze zorgt ervoor dat hij slechts 2 tempels mag hebben in India, terwijl de andere goden heel wat meer tempels hebben, verspreid over gans India. Daarnaast mag hij door de mensen niet thuis vereerd worden, wat wel het geval is bij de andere goden, maar kan Brahma alleen vereerd en aanbeden worden in het meer van Pushkar. De tempel in de binnenstad is die van Brahma en zijn tweede vrouw Giwatri. De andere tempel, van Brahma en zijn eerste vrouw Savatri, is van hieruit zichtbaar en in gesitueerd op de top van een heuvel hier in de buurt (voldoende uit elkaar geplaatst om een chick fight te voorkomen? just wondering :-)).
Maar dan stopt het verhaal nog niet... want uiteraard komt Savatri erachter dat heel deze situatie zo is scheefgelopen door het bewust verkeerd doorgeven van informatie::: door haar bloedeigen zoon Narad. Ze besluit ook hem te straffen en zorgt ervoor dat hij nooit zal kunnen trouwen en dat alle vrouwen steeds op afstand van hem zullen blijven. Auch :-).
Ons bezoek aan de Brahmatempel sluiten we af met een bezoekje aan, volgens Nandu, het beste theetentje van Pushkar. We zitten achterin op een soort strooien zitjes te nippen van ons kopje chai (dat op zich wel meevalt, maar ik heb toch al betere masala tea gedronken afgelopen week!) terwijl ik foto's maak van het theetentje en het verhaal over de goden in mijn reisdagboek noteer.
PRAYER AT PUSHKAR LAKE
Nandu en ik rijden verder tot aan de oevers van het Pushkar meer. Op een bepaalde plek mag je alleen nog blootvoets of op je sokken verder, dus daar laten we onze schoenen achter. Nandu legt me uit hoe het offeren aan Brahma en aan de goden in het algemeen precies in zijn werk gaat. Hij neemt een schaaltje mee naar de oever van het meer en hierin vind je terug:
- rood poeder: for good luck
- geel poeder: for good luck for the family
- rijst: for good luck of the house
- witte suikerbolletjes / sweets: for Pushkar / Brahma (means the same thing)
- geweven armbandje: for good luck
- bloemblaadjes / flowers: for good luck, for offering to the god (zeer belangrijk onderdeel blijkbaar)
- kokosnoot: for good luck and good money in the future, you can make a wish
De betekenis van Pushkar is 'lotusbloem' ('push') en 'de arm van Brahma' (hij heeft er vier) ('kar').
Nandu en ik zitten aan het meer en samen voeren we het offerritueel en gebed uit voor de goden. Eerst waste je je handen in het meer, dan wreef je dat water op je voorhoofd, over je gesloten oogleden en over je oren. Vervolgens diende je allerlei mantra's te herhalen en dan legde Nandu de bloemblaadjes, rijst, suiker, rood en geel poeder in mijn opengevouwen handen. Ik legde het pakketje in het water en daarna spoelde ik mijn handen af. Dan volgden er nog een aantal mantra's, ik mocht een wens doen en op een gegeven moment moest ik een handvol bloemblaadjes, die nog in het schaaltje lagen, met mijn rechterhand achter me in het meer gooien. Dit had als betekenis dat je alle slechte dingen in je leven achter je laat. Nandu streek wat rood poeder en rijst over mijn voorhoofd 'for good luck'. Daarna volgde (typisch :-)) een donatie voor het onderhoud van alle tempels in Pushkar. Het is blijkbaar niet de bedoeling om in de tempels zelf te doneren. Er is een soort algemene collecte aan de oevers van het Pushkarmeer en dan ben je ook zeker, zogezegd, dat het geld naar de goede zaak gaat. De kokosnoot ging terug naar vanwaar we hem gehaald hadden, samen met het collectegeld, en het armbandje mocht ik houden. Nandu bond het rond mijn pols en vertelde me dat het belangrijk was dat ik het toch minimum zou aanhouden zolang ik nog in Pushkar was.
Nog interessant om weten: de enige manier om echt te bidden tot Brahma en hem te eren, is je te komen baden in het meer van Pushkar. Op een gegeven moment zag je allemaal Indische vrouwen hun sari's uitzwieren en naakt het meer betreden. Uit respect heb ik uiteraard geen foto's genomen (is ook verboden trouwens).
SHIVA DAY
'Shiva Day is a holy day', maar veel wijzer werd ik verder ook niet van Raj en Nandu. Na wat opzoekwerk op (eindelijk weer eens fatsoenlijk) internet kwam ik de volgende informatie tegen.
Shiva day is also called Shivaratri. Shiva is the lord of meditation and awakening. He is also called Mahakala, which means 'grand time'. He symbolises the union of nature and the Divine. When you see a statue of Shiva, he is dancing; life should be like this. He represents the Ananda Tattva (bliss) that the whole world longs for. We can only know the secret of Ananda Tattva by going within. Be grateful for the happiness which leads to growth, and also for sadness which gives depth to life. You have to surrender the positives and negatives of your life to Shiva and become carefree (en meteen merk ik dat de conditionering met het inlegkruisje er stevig inzit :-)).
Maha Shivratri: Day of Shiva; Hindu festival.
People often fast on the night of Shivatri and sing hymns and praises in the name of Lord Shiva. Woodapple leaves, cold water and milk are offered to the Shiva Lingam on this day as they are believed to be Lord Shiva's favorite (en wat met overkill? Dan zit je daar met je honderdduizend woodapple leaves en duizenden liters melk en je kan geen melk meer ruiken of zien :-)).
Hindu temples across the country of India are decorated with lights and colourful decorations and people can be seen offering night long prayers to Shiva Lingam.
It is believed that the people who fast on this night and offer prayers to Lord Shiva bring good luck into their life.
En inderdaad, het is ondertussen kwart voor twee 's nachts en ik hoor de mensen nog altijd bidden en zingen. Daarstraks heb ik aan het Pushkar meer nog het begin van een vuurritueel gezien, waarbij men onder andere melk, als teken van offer, in het water goot. Toch best wel indrukwekkend om te zien, zowel de rituelen als de toewijding en overgave waarmee ze worden uitgevoerd, als je het mij vraagt.
ASHLEY EN TYSON
's Avonds ga ik naar het rooftop terrace en opnieuw kom ik daar, net als gisterenavond en vanmorgen in Jodhpur, Ashley en Tyson tegen, het verloofde koppel uit Alaska. We besluiten samen te dineren en bestellen allemaal verschillende dingen zodat we met elkaar kunnen delen. Het zijn ontzetten toffe mensen en we hebben boeiende gesprekken over meditatie, yoga, borstkanker, verre reizen maken en Indisch eten.
Morgen mijn tweede dag in Pushkar, eerst nog wat trein- en bustickets regelen voor het verderzetten van mijn trip na afloop van de tour met driver Raj, en dan de stad verder verkennen... Spannend!!
Goeiemorgen!!
Heb al bij al nog vrij goed geslapen in de hotelkamer met weee toiletgeur maar ben heel blij dat we vandaag al doorrijden naar Pushkar. Vandaag is het 'Shiva Day', een heilige dag. Straks eens wat meer informatie hierover ontfutselen. Ik moet dringend eens bijslapen, ben toch echt wel vrij moe... Maar wat me in Belgie niet lukt (op tijd mijn bed inkruipen), lukt hier helaas ook niet altijd even goed als ik gedacht had. Maar een lekker ontbijtje op het dakterras gaat al wel een leuke oppepper zijn om de dag mee te beginnen en ik zit nu in mijn niet al te propere hotelkamer lekker te chillen met Roisin Murphy op de achtergrond (dank je, tabletje, ook al werk je voor de rest niet altijd zo goed mee :-)).
KNOPJE
Onderweg naar Pushkar, deze keer een autorit van 3,5 uur, haal ik voor de eerste keer tijdens deze reis mijn mp3-speler boven. Ik weet niet of het aan mijn mp3-speler ligt of aan de goedkope koptelefoon, maar het geluid is in ieder geval niet geweldig. Heb wel gemerkt dat als ik een bepaald knopje indruk van het bedieningssysteem van de koptelefoon, het geluid versterkt en dus beter wordt... Maar dat betekent dus ook dat als ik enigszins fatsoenlijk geluid uit mijn mp3-speler wil halen om de muziek helemaal in mij te kunnen opnemen, ik het hele nummer lang... op dat onnozele knopje moet drukken!! OK, als ik dit zo aan het vertellen ben, wordt me duidelijk dat het wellicht gewoon echt aan de crappy koptelefoon ligt :-). Daar zat ik dan in de auto, op dat knopje blijven drukken... lekker relaxen en achterover leunen terwijl het Indische landschap aan je voorbij glijdt... en oww, damn, het geluid dat ineens wegvalt of heel dof wordt want heel even... drukte ik het knopje niet meer in... OK, knopje, KNOPJE Nathalie!! :-) Maar het resultaat was er wel naar want het kunnen genieten van mijn muziek (niet mijn eigen nummers, maar gewoon de muziek die ik leuk vind - voor alle duidelijkheid) bracht me helemaal tot rust... En terwijl ik dit aan het schrijven ben op mijn tablet, ben ik weer muziek aan het luisteren en probeer ik met de ene hand te typen en met de andere... dat ellendige knopje ingedrukt te houden!
Het luisteren naar 'Paper planes' van M.I.A. (soundtrack Slumdog Millionaire), terwijl we langs Indische wegen reden, met alles erop en eraan van heilige koeien, vrouwen in felgekleurde sari's, Indiers op brommers en rondrennende kinderen, deed me toch wel wat. Om daarna diezelfde beelden als een videoclip te zien afspelen, maar dan op nummers als 'Hella good' (No Doubt), 'Lonely boy' (The Black Keys), 'Love shack' (B52's), 'Island in the sun' (Weezer) en... ja... 'The salmon dance' (Chemical Brothers) (echt :-)) gaf toch telkens weer een andere dimensie :-).
Heb een van mijn eigen nummers laten horen aan driver Raj. Hij vond het erg leuk en vroeg of ik via Facebook zijn tienerzoon, die zelf veel met muziek bezig is, muziekles / zangles zou kunnen geven... Euh... OK, mij goed maar hoe/wat/waar? Raj vatte meteen de heilige koe bij de horens en belde zijn zoon op, die me vroeg naar mijn Facebookgegevens. Na wat innerlijk brainstormen kwam ik op het idee om de jongen eventueel een aantal inzingoefeningen te bezorgen op mp3 en de rest zien we wel via Facebook of Skype zeker? Het lijkt me alvast een uitdaging which I'm willing to take :-).
HAPPY BIRTHDAY
Hey mama, ik vond helaas geen plaats waar ik goedkoop kon bellen of Skypen vandaag, dus naast het smsje en Facebookbericht bij dezen nog eens een hele gelukkige verjaardag gewenst!! Ik probeer in de week wel eens te bellen. Xxx
BRAHMA TEMPEL
Gids Nandu (bijnaam Gaur, ik verstond eerst Geur... zou een beetje een rare bijnaam geweest zijn :-)... smelly cat, smelly cat, what are they feeding you? India curry... maar ik dwaal af, gids Nandu dus!!!) loodste me door het bijzonder drukke stadscentrum van Pushkar en maakte een eerste stop aan de Brahmatempel. Het leuke was dat we de hele rondrit op zijn moto gedaan hebben, dat was echt genieten: de wind in je haren, een zachtere temperatuur want het was ondertussen al 4pm voorbij en gewoon alles rondom je observeren en in je opnemen en verder... hoef je gewoon niks te doen (behalve je vast te houden, uiteraard). Gewoonweg zalig!!!
Voor we de Brahmatempel betraden, deden we eerst beneden aan de trappen onze schoenen uit en leggden we deze in de voorbestemde schappen. Mijn rugzak mocht ook niet mee maar er waren afsluitbare houten lockers. Dan wandelde we de trappen op naar boven, Nandu blootvoets en ik op mijn sokken. Eenmaal boven zag je mensen offers brengen aan het beeld van Brahma: iedereen droeg een schaaltje met daarin bloemblaadjes en een zakje met witte bolletjes hardgekookte suiker en gaf de inhoud aan de man die alle offers aannam, voor het beeld van Brahma met zijn tweede vrouw Giwatra (de god in het groot afgebeeld, zijn tweede vrouw in een heel wat kleinere afmeting rechts van hem... Zo weet je ook meteen waar je als vrouw staat bij de goden in het hindoeisme!). De man die de bloemen en suikertjes aannam, gaf de mensen in de plaats een handvol suikertjes terug mee. De bedoeling hiervan is dat je deze terug mee naar huis neemt om samen met je gezin of familie op te eten, dit zou je familie geluk brengen.
Nu komt het hele godenverhaal en zet je schrap voor behoorlijk wat 'Mooi en meedogenloos' gehalte! Er zijn dus drie 'grote' goden binnen het hindoeisme: Brahma (who creates), Vishnu (who protects) en Shiva (who destroys bad karma). Brahma was getrouwd met (zijn eerste vrouw) Savatri en samen hadden ze een zoon (Narad) en dochter (Sarswati). Zoon Narad stond erom bekend mensen graag om de tuin te leiden. Er diende een bepaald ritueel plaats te vinden waar de aanwezigheid van echtgenote Savatri voor nodig was. Brahma vroeg zijn zoon Narad om aan zijn moeder door te geven dat ze de volgende dag bij zonsopgang aanwezig diende te zijn voor het ritueel. Narad vond het wel zo grappig om aan Savatri te melden dat ze tegen 11-12u aan het meer verwacht werd. 's Ochtends bij dageraad wachtte Brahma tevergeefs op zijn echtgenote. Omdat ze niet kwam opdagen, maakte hij een tweede vrouw (hij is de god who creates, remember?), Giwatra genaamd, en hij trouwde ter plekke met haar door middel van een spoedprocedure om toch maar tijdig het ritueel te kunnen laten plaatsvinden. Wanneer Savatri zoveel uren later aan het meer arriveert en achter de weet komt dat haar man een andere vrouw aan het ritueel heeft laten deelnemen en dan ook nog eens met haar getrouwd is, besluit ze hem zwaar te straffen. Ze zorgt ervoor dat hij slechts 2 tempels mag hebben in India, terwijl de andere goden heel wat meer tempels hebben, verspreid over gans India. Daarnaast mag hij door de mensen niet thuis vereerd worden, wat wel het geval is bij de andere goden, maar kan Brahma alleen vereerd en aanbeden worden in het meer van Pushkar. De tempel in de binnenstad is die van Brahma en zijn tweede vrouw Giwatri. De andere tempel, van Brahma en zijn eerste vrouw Savatri, is van hieruit zichtbaar en in gesitueerd op de top van een heuvel hier in de buurt (voldoende uit elkaar geplaatst om een chick fight te voorkomen? just wondering :-)).
Maar dan stopt het verhaal nog niet... want uiteraard komt Savatri erachter dat heel deze situatie zo is scheefgelopen door het bewust verkeerd doorgeven van informatie::: door haar bloedeigen zoon Narad. Ze besluit ook hem te straffen en zorgt ervoor dat hij nooit zal kunnen trouwen en dat alle vrouwen steeds op afstand van hem zullen blijven. Auch :-).
Ons bezoek aan de Brahmatempel sluiten we af met een bezoekje aan, volgens Nandu, het beste theetentje van Pushkar. We zitten achterin op een soort strooien zitjes te nippen van ons kopje chai (dat op zich wel meevalt, maar ik heb toch al betere masala tea gedronken afgelopen week!) terwijl ik foto's maak van het theetentje en het verhaal over de goden in mijn reisdagboek noteer.
PRAYER AT PUSHKAR LAKE
Nandu en ik rijden verder tot aan de oevers van het Pushkar meer. Op een bepaalde plek mag je alleen nog blootvoets of op je sokken verder, dus daar laten we onze schoenen achter. Nandu legt me uit hoe het offeren aan Brahma en aan de goden in het algemeen precies in zijn werk gaat. Hij neemt een schaaltje mee naar de oever van het meer en hierin vind je terug:
- rood poeder: for good luck
- geel poeder: for good luck for the family
- rijst: for good luck of the house
- witte suikerbolletjes / sweets: for Pushkar / Brahma (means the same thing)
- geweven armbandje: for good luck
- bloemblaadjes / flowers: for good luck, for offering to the god (zeer belangrijk onderdeel blijkbaar)
- kokosnoot: for good luck and good money in the future, you can make a wish
De betekenis van Pushkar is 'lotusbloem' ('push') en 'de arm van Brahma' (hij heeft er vier) ('kar').
Nandu en ik zitten aan het meer en samen voeren we het offerritueel en gebed uit voor de goden. Eerst waste je je handen in het meer, dan wreef je dat water op je voorhoofd, over je gesloten oogleden en over je oren. Vervolgens diende je allerlei mantra's te herhalen en dan legde Nandu de bloemblaadjes, rijst, suiker, rood en geel poeder in mijn opengevouwen handen. Ik legde het pakketje in het water en daarna spoelde ik mijn handen af. Dan volgden er nog een aantal mantra's, ik mocht een wens doen en op een gegeven moment moest ik een handvol bloemblaadjes, die nog in het schaaltje lagen, met mijn rechterhand achter me in het meer gooien. Dit had als betekenis dat je alle slechte dingen in je leven achter je laat. Nandu streek wat rood poeder en rijst over mijn voorhoofd 'for good luck'. Daarna volgde (typisch :-)) een donatie voor het onderhoud van alle tempels in Pushkar. Het is blijkbaar niet de bedoeling om in de tempels zelf te doneren. Er is een soort algemene collecte aan de oevers van het Pushkarmeer en dan ben je ook zeker, zogezegd, dat het geld naar de goede zaak gaat. De kokosnoot ging terug naar vanwaar we hem gehaald hadden, samen met het collectegeld, en het armbandje mocht ik houden. Nandu bond het rond mijn pols en vertelde me dat het belangrijk was dat ik het toch minimum zou aanhouden zolang ik nog in Pushkar was.
Nog interessant om weten: de enige manier om echt te bidden tot Brahma en hem te eren, is je te komen baden in het meer van Pushkar. Op een gegeven moment zag je allemaal Indische vrouwen hun sari's uitzwieren en naakt het meer betreden. Uit respect heb ik uiteraard geen foto's genomen (is ook verboden trouwens).
SHIVA DAY
'Shiva Day is a holy day', maar veel wijzer werd ik verder ook niet van Raj en Nandu. Na wat opzoekwerk op (eindelijk weer eens fatsoenlijk) internet kwam ik de volgende informatie tegen.
Shiva day is also called Shivaratri. Shiva is the lord of meditation and awakening. He is also called Mahakala, which means 'grand time'. He symbolises the union of nature and the Divine. When you see a statue of Shiva, he is dancing; life should be like this. He represents the Ananda Tattva (bliss) that the whole world longs for. We can only know the secret of Ananda Tattva by going within. Be grateful for the happiness which leads to growth, and also for sadness which gives depth to life. You have to surrender the positives and negatives of your life to Shiva and become carefree (en meteen merk ik dat de conditionering met het inlegkruisje er stevig inzit :-)).
Maha Shivratri: Day of Shiva; Hindu festival.
People often fast on the night of Shivatri and sing hymns and praises in the name of Lord Shiva. Woodapple leaves, cold water and milk are offered to the Shiva Lingam on this day as they are believed to be Lord Shiva's favorite (en wat met overkill? Dan zit je daar met je honderdduizend woodapple leaves en duizenden liters melk en je kan geen melk meer ruiken of zien :-)).
Hindu temples across the country of India are decorated with lights and colourful decorations and people can be seen offering night long prayers to Shiva Lingam.
It is believed that the people who fast on this night and offer prayers to Lord Shiva bring good luck into their life.
En inderdaad, het is ondertussen kwart voor twee 's nachts en ik hoor de mensen nog altijd bidden en zingen. Daarstraks heb ik aan het Pushkar meer nog het begin van een vuurritueel gezien, waarbij men onder andere melk, als teken van offer, in het water goot. Toch best wel indrukwekkend om te zien, zowel de rituelen als de toewijding en overgave waarmee ze worden uitgevoerd, als je het mij vraagt.
ASHLEY EN TYSON
's Avonds ga ik naar het rooftop terrace en opnieuw kom ik daar, net als gisterenavond en vanmorgen in Jodhpur, Ashley en Tyson tegen, het verloofde koppel uit Alaska. We besluiten samen te dineren en bestellen allemaal verschillende dingen zodat we met elkaar kunnen delen. Het zijn ontzetten toffe mensen en we hebben boeiende gesprekken over meditatie, yoga, borstkanker, verre reizen maken en Indisch eten.
Morgen mijn tweede dag in Pushkar, eerst nog wat trein- en bustickets regelen voor het verderzetten van mijn trip na afloop van de tour met driver Raj, en dan de stad verder verkennen... Spannend!!
zondag 10 maart 2013
Abonneren op:
Posts (Atom)