India is my cup of tea!

Het heeft even geduurd maar hier is mijn eerste verslag vanuit India!! Ik ben wel steeds gemakkelijk op Facebook geraakt maar op mijn blog, da's dus een ander verhaal. So far so good, maar laat me beginnen bij het begin...

DAG VAN VERTREK...
...ben ik nog een koffie en Triple X gaan drinken bij KingKongCoffee, dan naar de luchthaven vertrokken en alles verliep vlotjes. Mijn vlucht naar Doha had wel een half uur vertraging omdat een band verwisseld moest worden, maar heb in Doha toch vlot mijn vlucht naar Delhi gehaald. Tijdens de eerste vlucht zat ik naast een Waalse jongen die in zijn eentje naar Thailand ging... ik kon er niets aan doen maar de vooroordelen doemden meteen in mijn geest op :-). De dag erop kwam ik dan, met weer een uur vertraging, om iets voor negen 's morgens aan in Delhi. Gelukkig ben ik een goede slaper, dus ik heb bijna de hele tijd geslapen tijdens de twee vluchten.

DELHI
Een chauffeur van Namaskar hotel kwam me afhalen aan de luchthaven. Hij was slechtgezind omdat mijn vlucht een uur vertraging had en ik had zoiets van doe eens normaal, dat zal niet de eerste en niet de laatste keer zijn. Hij vroeg erg opdringerig en onvriendelijk naar een fooi, voor hij me aan het hotel wilde afzetten. Ik betaalde echter al extra aan het hotel om afgehaald te worden, hij was zo onvriendelijk en ik had met pas geld te wisselen alleen grote biljetten op zak, dus ik zei dat ik niet middenin die wijk mijn geld ging bovenhalen en dat ik in het hotel wel zou kijken. Ik weet hoe ik daarbij moet kijken om te laten zien dat hij me niet moet tegenspreken :-), wij dus naar het hotel en zoals ik al dacht, daarna droop hij af want het is niet verplicht om fooi te geven. Tsss!!! Dan had je maar vriendelijker moeten zijn, nah.
Eerst was het toch wel effe wennen aan de drukte, het vuil, het onbekende... en heel even, moet ik bekennen, dacht ik 'oh my God, waar ben ik aan begonnen??!!'. Maar iets daarna heb ik met het hotel, dat bekend staat om zijn goede prijzen voor rondreizen, een 12-daagse trip kunnen regelen met chauffeur waarbij ik alles kon zien wat op mijn lijstje stond. De dagen erna reis ik in mijn eentje verder. 's Avonds had ik gelukkig afgesproken met Prodeep Arya in de German Bakery, niet zover van het hotel. Gelukkig, daarmee bedoel ik dat ik wel moest het hotel uitkomen want het was toch wel intimiderend om daar als vrouw alleen rond te lopen... tot ik dat dus gewoon deed en het echt wel goed meeviel. Heb me een Indische SIM-kaart aangeschaft zodat ik meteen al mijn Indische Couch Surfing contacten kon smsen. Ondertussen ben ik heel blij met mijn Indisch nummer, ook om naar hotels te bellen of ze al volzet zijn etc. Erg handig! Wie zin heeft om eens een smsje te sturen, mijn Indisch gsm nummer is 0091-8130861412.
Prodeep zat blijkbaar bij een andere German Bakery, maar is dan naar degene gekomen waar ik zat (zijstraat Main Bazar, nabij Sam's Cafe). Grappig, dat klikte meteen, en we hebben daar uren zitten babbelen terwijl ik maar een uurtje wilde afspreken omdat ik toch wel moe was van de reis. Hij heeft een eigen muziekstudio en zingt voor Bollywoodfilms. Veel films in dat genre worden ook bij hem in de studio opgenomen (op vlak van geluid dan). We hebben het nog gehad over CouchSurfing, psychologie, spiritualism, meditatie, yoga en karma. Dat was echt interessant en het voelde ook alsof we vrienden gingen blijven. Als ik op het einde van mijn trip terug in Delhi ben, gaan we voice overs opnemen bij hem in de studio en we gaan naar een Bollywoodfilm kijken in de cinema. Cool! Met Suryansh Vats ben ik niet meer kunnen gaan shoppen, zoals afgesproken, maar we houden wel regelmatig contact via sms. Vanmorgen kreeg ik bijvoorbeeld een berichtje om me een fijne dag te wensen en dat ik voorzichtig moest zijn. Hoe leuk! Heb soms het gevoel dat ik hier met vrienden aan het smsen ben zoals thuis, grappig.
Verder heb ik al heel wat toffe plaatsen bezocht in Delhi: the India Gate (zalig daar in het gras gezeten, naast mij zaten allemaal schoolkinderen in hun uniformpjes, keischattig), Humayun's Tumb en de Qutub Minar.
Oh, en had ik al verteld dat ik nog net voor mijn vertrek de diagnose buikgriep heb gekregen van mijn huisarts? Kwestie van me voor te bereiden op de turista :-). Ondertussen is het gelukkig over denk ik, maar heb de eerste dagen hier in India maar weinig kunnen eten. Maar al bij al viel het gelukkig beter mee dan verwacht, oef!!

ONDERWEG
Onderweg naar Mandawa was ik mijn chauffeur Raj allerlei vragen aan het stellen over de Indische cultuur, het eten, de families... en toen zijn we zijn schoonbroer en diens gezin gaan bezoeken. Heb daar chapati met dal en rijst voorgeschoteld gekregen, keilekker, en de typische chai natuurlijk (heeeel lekker). Daar is de slaapkamer ook de eetruimte (had ik al op internet gelezen dat het gebruikelijk is, als je bij een Indisch gezin wordt uitgenodigd, dat je op hun bed eet). De schoonbroer en zijn volledig gesluierde vrouw (op het platteland zijn ze veel religieuzer nog, vandaar volgens Raj) hebben twee zoontjes en de jongste was echt zo'n vrolijk, guitig kereltje dat maar bleef op en af springen. Het andere zoontje was heel verlegen. Ik vroeg of ik foto's mocht maken en dat was geen probleem. Ze wilden graag met mij op de foto en de vrouw liet zelfs haar gezicht zien op de foto, het was echt wel een lieve en mooie vrouw maar ze sprak geen Engels. De schoonouders zaten in de keuken, de grootmoeder was net aan de oven (kuil in de grond) nog extra chapati's aan het bakken. Sjiek moment: de schoonvader durfde me niet goed aankijken mmaar toen ik vroeg of ik een foto van hem mocht maken, keek hij met een krachtige blik recht in de lens.

MANDAWA
Wauw, wat een pittoresk stadje. Het is echt wel de moeite om te bezoeken. Hele mooie haveli's, muurschilderingen, en ook leuke achtergrondverhalen die erbij horen. Krishna, mijn 16-jarige 'lokale gids' heeft me tijdens een wandeling doorheen Mandawa allerlei haveli's (mooi versierde koopmanshuizen) laten zien en uitgelegd waar bepaalde dieren voor staan. Zo zijn er drie belangrijke dieren voor Indiers: de olifant (staat voor good luck and prosperity, cf de god Ganesh met zinn twee vrouwen Good Luck en Prosperity), het paard (staat voor power) en de kameel (staat voor love, the heart). Ben vergeten te vragen waarom ze de koe overgeslagen hebben! :-)
Grappig: op straat gebaarde Krishna telkens of ik links of rechts op straat moest lopen, afhankelijk van waar een koe stond, zodat ik die niet zou storen en ik geen schop zou krijgen.
's Avonds was het zalig chillen op het dakterras van het Shekhawati hotel, wat een lekker weer! Ik heb echt het juiste moment uitgekozen om naar hier te komen, het is hier echt lenteweer: lekker warm maar niet te, met een zalig briesje zodat het aangenaam blijft. Zoooo fijn!!!!!

JAIPUR
Jaipur is... zeeeer druk. Ik weet nog niet echt wat ervan te denken. Heb vandaag een ayurvedische massage gekregen in de stijl van 'shirodhara': volledige lichaamsmassage en da worden je gezicht en haren nog 20 minuten overgoten met allerlei olien. Een tengere Indiase vrouw masseerde me alsof ze vijf handen tegelijk had en met een snelheid en hevigheid die ik haar niet gegeven had. Attack!!!! :-) Maar het deed wel goed, vooral dat laatste stuk met die verschillende soorten olie was echt heel fijn en ontspannend.
Vandaag was een beetje een off day, en wat doe je dan als vrouw? Juist ja, shopping therapy!! :-) heb hele toffe dingen gevonden, waaronder een verjaardagscadeau voor mijn moeder (die nu zaterdag verjaart). Ik ga het dus niet verklappen wat ik gekocht heb, surprise!!! De hotelkamer vanavond is echt vuil en vettig, de details ga ik je besparen, maar voor morgenavond heb ik een beter alternatief. Alle leuke hotels waren volzet omdat ze momenteel blijkbaar een film aan het opnemen zijn in Jaipur.
Ik had hier nog met iemand willen afspreken via CouchSurfing, maar die kerel was niet tof en vriendelijk zoals de rest, maar vooral opdringerig. Ik heb hem dan ook laten weten dat ik geen tijd heb om af te spreken. Hij reageerde korzelig, maar dat is nu eens echt niet mijn probleem. Ik beslis nog altijd zelf met wie ik wel of niet afspreek hier en als hij daar niet mee om kan en zelfs opdringerig blijft terwijl ik letterlijk heb gezegd 'you're being too pushy' (kan ik nog duidelijker zijn???), pech voor hem! Ik ben hier om vrienden te maken en toffe mensen te leren kennen, maar daar stopt het dan ook.

BORSTKANKER
Ondertussen heb ik contact gehad met Govind van Sambhali Trust en nu zaterdag ga ik er mijn workshop over borstkanker geven van 12-3pm. Ik had hen van thuis uit al mijn Engelstalige powerpointptresentatie doorgestuurd en ze waren er erg over te spreken. Eerst begin ik met een kennismakingsronde, waarbij ik de vrouwen ook vraag naar hun toekomstdromen, en dan start ik mrt een quiz over mythes en feiten over kanker en specifiek ook borstkanker. Dan leg ik kort uit wat borstkanker is, wat de risicofactoren zijn en hoe je zelf je borsten kan onderzoeken. Daarna vertel ik over het emotionele aspect voor de vrouwen (en mannen) met borstkanker in Belgie, en wil ik de vrouwen betrekken in een soort discussie over hoe zij denken over borstkanker, of ze mensen kennen die dat (gehad) hebben en hoe ze er dan zelf mee zijn omgegaan. Ook leg ik de rol uit van meditatie voor vrouwen mrt borstkanker in Belgie en wil ik wel eens weten hoe zij hierover denken... aansluitend passeert uitleg over ons onderzoek naar mindfulness bij hormoontherapie bij vrouwen met borstkanker de revue. Als afsluiter overloop ik de lijst met celebrities die ooit borstkanker gehad hebben (waaronder uiteraard ook bekende Indische vrouwen) en geef ik nog eens extra aan welke Indische vrouwen zich inzetten voor meer breast cancer awareness. Bring it on, ik ben er klaar voor!!! ;-)
In Mandawa werd ik nog opgebeld door dr. Sumeet Shah van BreastCancerIndia. Grappig: nu donderdag vertrekt hij... op skiverlof in het noorden van India. Hij vond het erg jammer dat we elkaar waarschijnlijk niet gingen ontmoeten. Zij zijn gesitueerd in Mumbai en daar geraakte ik niet tijdens deze trip. De zelfhulpgroepen in Delhi waren niet echt geneigd om af te spreken, ze hebben het blijkbaar erg druk en willen de weinige tijd die ze hebben vooral steken in het verder helpen van de mensen met borstkanker zelf. Heel erg begrijpelijk natuurlijk en uiteraard geen probleem!

ETEN EN DRINKEN
Eens zien,wat heb ik hier al allemaal uitgeprobeerd wat lekker is:
- sweet lassi (soort yoghurt/melkdrankje) - no ice of course :-)
- chai (Indische thee met gember, citroen en melk... klinkt gortig maar is echt heel lekker)
- black tea (volle, romige smaak, net alsof er melk bij zit maar dat is niet zo... voor zover ik weet toch)
- Indische koffie (is koffie met melk en... komijn denk ik?? Zeker omdat ik normaal gezien eigenlijk alleen graag stevige zwarte koffie drink, en deze koffie eigenlijk toch best ok was... ook weer een goed verhaal: waar heb je koffie met melk leren drinken? In India! En geloof het of niet, gewone (zwarte) koffie heb ik leren drinken tijdens mijn jaar in Venezuela! Waar ik ook een cursus Japans heb gevolgd in het Spaans en zo ben ik Spaans beginnen leren... ingewikkeld verhaal maar echt gebeurd)
- chapati met dal en rijst (soort plat gebakken brood met een linzensausje en witte rijst)
- thali (rijst met allerlei verschillende soorten sausjes)
- nan (cheese nan, garlic nan, butter nan) (soort brood)
- tandoori chicken

Niet lekker: salt lassi... bweurk!! Het deed me denken aan die keer dat ik klein was, lekker veel suiker over mijn yoghurt strooide,een grote hap nam en de suiker zout bleek te zijn... ik voel nog altijd de plof in mijn maag als ik daaraan terugdenk :-).

FOTOTOESTEL
Oh ja, dat was ook best grappig. In Mandawa had ik per ongeluk mijn fototoestel op de grond, in het zand, laten vallen (degenen die mij goed kennen weten dat mijn fijne motoriek niet geweldig scherp staat afgesteld, met andere woorden ik kan ontzettend onhandig zijn :-)). Niks aan de hand, tot ik 's avonds, toen ik op het terras in mijn reisdagboek aan het schrijven was en een avondfoto wilde nemen, merkte dat de lens niet meer wilde scherp stellen. Ik hoorde dat de lens blokkeerde vanbinnen en daardoor niet meer naar buiten kwam. De tweede dag in India, komt dat even goed uit! Vreemd genoeg bleef ik er heel rustig onder. Het is wat het is en die dingen kunnen nu eenmaal gebeuren. Misschien kon iemand mijn toestel repareren, in het ergste geval moest ik de dag erop een nieuw (goedkoop) toestel gaan halen maar ik had ten minste die dag supermooie foto's van de haveli's kunnen maken. Ik was best trots dat ik er gewoon het beste van maakte en legde me erbij neer. Iets daarna had ik gedaan met schrijven en dacht ik 'hm, waarschijnlijk zit er een stukje zand ergens tussen, waardoor alles blokkeert' (voor zover reikt mijn technische kennis binnen de fotografie :-))... 'ik ga er eens mee schudden'. Ik effe goed geschud met mijn fototoestel, totdat ik de lens een beetje hoorde heen en weer bewegen... en ja hoor, toestel werkte weer... en nog altijd!!! (Hout vasthouden.... ieww vies bed :-), ben dit in mijn hotelkamer op mijn tablet aan het schrijven om morgen online te zetten in een internet cafe... in gedachten hout vasthouden dan maar...) Solving problems Indian style!!!

WAT BEN IK BLIJ DAT IK DIT IN MIJN RUGZAK GESTOKEN HEB BIJ HET INPAKKEN:
- alcogel (tevoren nooit gebruikt en nu alcogel ik alsof mijn leven ervan afhangt... mijn maag toch alleszins ;-). Thanx Laetitia voor de tip om zeker voor en na het eten nog eens extra te alcogellen)
- katoenen slaapzak om in te slapen, leg ik gewoon over de vieze lakens (must have in India!!!)
- Havaianas (flipflops voor de leken :)) om te douchen en in de hotelkamer rond te lopen (en 's avonds voor als je hotel een dakterras heeft)
- geimpregneerd muskietennet (ik heb nog niet veel muggen gehoord of gezien maar hier zouden toch de modige malariamuggen rondvliegen... en eerlijk toegegeven, ik vind het wel iets hebben, mijn muskietennet ophangen aan de ventilator en eronder lekker gezellig nog wat in mijn reisdagboek schrijven en een muziekje luisteren voor het slapen gaan...) - voor wie zich afvraagt wat geimpregneerd is: het muskietennet is speciaal behandeld met een soort stof waardoor je toch niet gestoken kan worden als je bijvoorbeeld met je arm of been tegen het net aanligt... die stof zou de muggen nog eens extra afweren of zelfs dodelijk zijn voor hen.
- slotjes met code om mijn trekrugzak en dagrugzak af te sluiten... gewoon al voor het extra gevoel van veiligheid.
- de twee reisdagboeken die ik gekregen heb op mijn pre India dinner!!! Het grote boek gebruik ik echt als reisdagboek (en het staat al serieus volgeschreven... in de auto, bij het eten, bij een chai, in de hotelkamer... overal schrijf ik mijn ervaringen op), het andere als een soort travel guide met de leuke en minder leuke plekjes... handig voor achteraf! (Een zelfgefabriceerde Moleskine city / land guide zeg maar ;-).. Thanx Sil, Saar, Leen, Elke en Kristel!!)

De laatste avond...

Het begint langzaamaan door te dringen dat mijn avontuur straks begint..

Mijn trekrugzak en dagrugzak heb ik dan toch enigszins kunnen pimpen :-). Met dank aan Ragna H. voor de supermooie gehaakte Flor de la Cantuta.. Echt keilief!!

"Trouwring" heb ik op zak, net als foto van man en kind (even geleend van Veronique D. ;-)). Reisdocumenten zijn ingescand, gekopieerd en ook naar mezelf gemaild.

Naast een paar e-books over reizen in India heb ik vanavond ook goede muziek op mijn tablet en mp3-speler gezet, en het plan is toch wel om naar "Paper Planes" van M.I.A. te luisteren eens als ik aan de Taj Mahal ben... Verder zullen the Black Keys, the Raveonettes, Jamie Lidell, Alice Russell en nog vele andere bands mijn verblijf in India opvrolijken ;-).

Vandaag nog een drukke laatste dag gehad: gewoon gaan werken en daarnaast nog een workshop over mindfulness bij borstkanker gegeven voor het symposium "De rol van de hulpverlener in de preventie en behandeling van borst- en baarmoederhalskanker" van de PHL (departement Health Care) i.s.m. de Provincie Limburg. 's Avonds heb ik in het ziekenhuis nog een mindfulness sessie gegeven voor de mensen van het oncorevalidatieprogramma tot 20u15... En dan kon het laatste inpakken beginnen! Al fijn dat mijn moeder thuis was en voor spaghetti had gezorgd... Dank u!!!!

De poesjes ga ik missen... En zij mij ook.. Sultan (zwarte kat) is nu al een beetje depressief precies.. Witje voelt dat er iets is, maar weet niet wat er precies aan de hand is. Sultan herkent het inpakken en legt zich demonstratief op mijn dagrugzak. Ik-wil-mee!!

Verder heeft Carine S. me al een foto bezorgd van Budhraja, een van de mensen die me gaat verder helpen in Namaskar Hotel in Delhi. Dan gaat er toch één "bekend" gezicht zijn..

En niet te vergeten, 1 maart is het complimentendag dus bij dezen:

Jullie zijn zo attent met al die afscheidsberichtjes en laatste telefoontjes!! Jullie zijn zooo positieve, toffe, enthousiaste mensen, echt ongelofelijk leuk is dat.

Dankjewel allemaal voor de lieve, positieve, bezorgde, vrolijke en enthousiaste boodschappen!! Ik ben zo blij met de morele steun, dit is echt heel erg fijn!! Jullie zijn ge-wel-dig!!! ;-) xxxx

Pre India dinner

Not leaving without a party... (uiteraard ;-))

Afgelopen zaterdag heb ik een Pre India dinner georganiseerd thuis en het was echt wel ontzettend gezellig. In totaal waren we met zijn tienen, en we zijn goed in de cava en het pastabuffet gevlogen. Hierbij nog eens een hele grote dankjewel voor de cava, reisdagboeken, antimuggencrème, het catsitten op mijn twee poesies gedurende drie weken, .... en natuurlijk voor het leuke gezelschap!! En aan degenen die er niet geraakt waren en mensen in het algemeen: jullie natuurlijk ook bedankt voor alle steun en positieve smsjes, aanmoedigingen, ...

Het begint af te korten!!! 3 (dinsdag, vandaag dus), 2 (woensdag, morgen),  1 (donderdag, duh :-)), ... En dan vrijdag... Ready for Take-Off!!!!!

***Voor de nieuwsgierigen: op het menu stond:
- rauwe groenten met dipsaus
- spaghetti bolognese
- schelpjespasta met spinazie en gerookte zalm
- penne met broccoli, courgette en sesamolie
- chocomousse (wel niet zelfgemaakt, tssss :-))

Borstkanker in India (2)

Borstkanker in India

Interessant om weten:
Blijkbaar maken steeds meer bekende vrouwen in India er werk van om vrouwen te sensibiliseren over de gevaren van borstkanker. Zo heb je de Indische politica Priya Dutt, wiens moeder kanker gehad heeft, en zij zet zich volop in om Indische vrouwen bewuster te maken van het risico op het ontwikkelen van borstkanker.
De Indisch-Amerikaanse actrice Namrata Singh Gujral heeft een docudrama gemaakt over borstkanker, "1 a Minute", en een heleboel celebrities hebben hier hun medewerking aan verleend (o.a. Olivia Newton-John, Melissa Etheridge, Jaclyn Smith, William Baldwin, Deepak Chopra, Mumtaz, Priya Dutt ...).
De Indische Bollywood actrice Mumtaz heeft zelf borstkanker overwonnen en zet zich mee in voor breast cancer awareness.

Ondertussen heb ik nog contact gehad met het Sambhali Thrust project en blijkbaar geef ik de workshop voor de vrouwen van het project, degenen die dus extra onderwijs en ondersteuning krijgen vanuit het project. De medewerkers zullen vertalen wat ik vertel. Ik wil het dan ook niet te ongewikkeld maken, zeker omdat de workshop 1,5-2 uur duurt (volgens mij ga ik serieus moeten inkorten, met wat ik allemaal wil vertellen :-)), en heb een quiz gemaakt over feiten rond (borst)kanker. Zo kunnen ze zelf even nadenken over mythes rond kanker en blijven de antwoorden beter hangen! Daarnaast wil ik graag, naast informatie over zelfonderzoek van je borsten, de verschillende behandelingen etc, met hen uitwisselen welke rol het stilstaan bij gevoelens, het beoefenen van meditatie bij hen heeft in het dagelijks leven en wat hierin de verschillen zijn tussen een westerse en Indische mentaliteit. Om de vrouwen helemaal mee op sleeptouw te krijgen heb ik een heleboel foto's van celebrities erin gestoken die of borstkanker overwonnen hebben (bv. Kylie Minogue), of een erfelijk borstkankergen hebben maar nog geen borstkanker ontwikkeld hebben (bv. Sharon Osbourne) en van bekende vrouwen die zich inzetten voor de strijd tegen borstkanker omdat ze iemand verloren hebben aan (borst)kanker. Ook Indische bekende vrouwen passeren de revue, uiteraard ;-).
Het is natuurlijk niet de bedoeling om mensen te gaan afschrikken wanneer je plots zoveel informatie geeft over borstkanker en wat er allemaal bij komt kijken. Daarom probeer ik enerzijds wel informatie te geven en te sensibiliseren, maar zeker niet de grens te overschrijden richting shockeren door ook de positieve aspecten te benadrukken. Als je er tijdig bij bent, kan een vroege interventie je leven redden! De powerpoint heet dan ook niet voor niets "Breast cancer - Awareness can save your life".

Alleen reizen als vrouw in India

Yep, ook ik lees de krant. Maar alleen reizen als vrouw in India zou echt wel veilig zijn. Ik heb van tevoren allerlei sites bezocht hierover én gebabbeld met mensen die in India rondgereisd hebben en het schijnt echt wel geen probleem te zijn. Vandaar: thuisfront, relax, het komt helemaal goed ;-).

Voor vrouwen die ook wel graag alleen willen gaan rondreizen, hier wat tips die ik zelf gekregen heb (en na mijn reis kan ik dit lijstje waarschijnlijk nog stevig aanvullen... of een aantal dingen schrappen)!
- Doe een trouwring aan.
- Neem een foto mee van een man en kind (niet per sé de jouwe :-)).
- Zeg niet (tegen iedereen) dat het je eerste keer in India is.
- Kom zelfverzekerd over. Laat zien dat je niet met je laat sollen.
- Goed nieuws! Je mag voor deze keer de bitch in jezelf naar boven halen! Als mannen op straat of bij het openbaar vervoer je grenzen overtreden, mag je echt wel heel kort en heftig reageren. Best ook veel misbaar maken, dan zouden de mannen daar zich naar het schijnt heel erg gaan schamen. Dus: leef je uit :-). Spaar alle opgekropte frustratie op tot dan en hoppa, wie denkt jou even verkeerd te kunnen behandelen die heeft het zitten! ;-)
- Heb je blond haar, mag je er zeker van zijn dat je extra aandacht gaat krijgen van de lokale mannelijke bevolking. Tip: sommige blonde vrouwelijke reizigers bedekken hun haar als ze echt even genoeg hebben van die extra aandacht.
- Laat nooit een man binnen in je hotelkamer, ook al is het een werknemer van het hotel zelf.
- Kleed je niet te opvallend / uitdagend / westers. Als je in een lokaal winkeltje een salwar kameez haalt, zit je safe. Maar gewoon westerse kleding die je vormen niet toont is ook goed blijkbaar. Een sari zou te ingewikkeld zijn om "juist" te dragen. Als je die niet goed aanhebt, word je daarover aangesproken door Indische vrouwen. En rokken met een randje vanonder: als je die daar koopt en aandoet, is dat voor Indiërs alsof je in je ondergoed rondloopt. is blijkbaar een onderrok. Just so you know :-).
- Als je het gevoel hebt dat iemand je volgt op straat, sluit aan bij een groepje vrouwen dat bij jou in de buurt loopt.
- Zorg dat je een gsm bij hebt. Je kan daar een goedkope gsm kopen of een SIM-kaart voor je eigen gsm. Sowieso regel je daar veel met je gsm (treintickets etc), maar ook als je alleen in een taxi stapt is het goed om de nummerplaat door te geven aan degene bij wie je op dat moment verblijft. Als de taxichauffeur dat hoort, weet hij ook, mocht hij slechte bedoelingen hebben, dat hij niks moet gaan proberen.
- Als je ergens een overnachting reserveert, kan je eventueel boeken onder je eigen naam, maar dat je alleen je initialen doorgeeft, bv. N.L.S. Cardinaels, in plaats van Nathalie (Laetitia Sophie) Cardinaels. En voilà, bij deze ken je mijn andere voornamen ook... ;-)
- Loop 's avonds niet alleen op straat.
- En last but not least: gebruik gewoon je intuïtie en je gezond verstand.

Goed initiatief dat vanuit BreatheDreamGo is opgestart n.a.v. de huidige media-aandacht voor de verkrachtingen in India en hierdoor de versterking van een gevoel van onveiligheid bij het reizen: #WeGoSolo, Ode to the Lady Traveller! Zie ook op Twitter...
http://breathedreamgo.com/2013/02/ode-to-the-lady-traveller-wegosolo/

Nog een interessant filmpje:
http://www.youtube.com/watch?v=DCYcTrDEhjk&feature=youtu.be
HuffPost Canada Travel speaks with Mariellen Ward, Rudayna Bahubeshi and Marybeth Bond on how to travel safely in India.

En interessante links:
http://breathedreamgo.com/2013/01/my-top-tips-for-women-travelling-in-india/
http://www.oneness-codes.com/mijn-noordindia-reis-als-vrouw-alleen.html
http://www.aroundtheglobe.nl/messageboard/alleen-reizen-india-t25363.html
http://www.spunkygirlmonologues.com/7-reasons-why-you-should-travel-solo/

De route wordt berekend... *gps-stem*

ROUTE TIJDENS MIJN TRIP
Ik heb verschillende reisroutes bekeken in Noord-India en heb toch heel wat zaken uit mijn reisprogramma gekieperd. De bedoeling is om relaxed te reizen, niet holder de bolder van de ene plaats naar de andere te snellen, maar echt tijd te maken om contacten te leggen, af te spreken met couch surfing hosts (ook al zal ik er niet altijd blijven logeren), en gewoon even tot rust te komen. De afgelopen jaren is het zo ontzettend druk geweest: voltijds werken, een psychologenpraktijk opgestart (die nu heel goed draait, we zijn al met 12 psychologen! www.de-meiboom.be - de nieuwe mensen moeten wel nog bijgevoegd worden op de site), een boek geschreven, tussenin een huis verbouwd, muziek gemaakt, juwelen gemaakt, workshops en lezingen gegeven aan de lopende band, ... En waarschijnlijk heb ik nog zoveel andere dingen gedaan die ik alweer vergeten ben :-). Allemaal heel leuk, ik doe het allemaal even graag en met evenveel passie, maar nu is het tijd om even drie weken voor mezelf te hebben. Sommigen vinden het akelig dat ik alleen vertrek, ik kijk daar net enorm naar uit. Just me, myself and I en ik zie wel wat de dag brengt.

Mijn reisroute heb ik doorgegeven aan hotel Namaskar, zij gaan me een chauffeur regelen voor het eerste stuk van de reis, het tweede stuk doe ik met trein of vliegtuig.

Delhi - Pushkar - Jodhpur - Udaipur - Jaipur - Delhi. Dan naar Agra en Varanasi. Als ik terug kom heb ik nog tijd genoeg om Amritsar (the Golden Temple!!), Rishikesh (yogastadje) en eventueel Mandawa (koopmanshuizen) te bezoeken. En als ik ergens langer wil blijven, of meteen weg wil, kan dat gewoon. Onderweg krijg ik vast nog wel tips om andere zaken te bezoeken, of de gelegenheid om samen met iemand een aantal plaatsen op te zoeken..

Sambhali Trust Project
In Jodhpur geef ik een workshop voor vrouwen van het Sambhali Trust project (http://www.sambhali-trust.org/). Ik ga hen of de medewerkers van het programma  (dit is mij nog niet duidelijk? want spreken de vrouwen voor wie het project bedoeld is wel voldoende Engels?) de vroege symptomen van borstkanker uitleggen, zodat ze weten wanneer ze op tijd naar een arts dienen te gaan. Daarnaast ga ik uitleggen wat het voor westerse vrouwen betekent om borstkanker te krijgen, hoe zij daar mee omgaan, wat hier voorzien is van psychosociale ondersteuning, ...

Meer info over het Samhbali Trust project:
"Sambhali Trust provides underprivileged Rajasthani women and girls with educational, vocational, and social skills to help them to become confident and financially independent. We specifically work with Dalit women and girls, who usually have little or no access to education or basic health services. They do not even have the right to choose their husband and manage that relationship. In addition to helping break the cycle of poverty and financial dependence on family members, Sambhali Trust gives these women a voice and a support network to nurture their hopes, dreams, and ambitions."


BreastCancerIndia
In Mumbai is Breast Cancer India gevestigd (http://www.breastcancerindia.net/), van waaruit ze mensen willen bewust maken van borstkanker, dat toch steeds meer opkomt in India. Ze hebben ook een aantal support groups opgestart voor mensen met borstkanker. Ik heb een paar keer met hen gemaild. In Mumbai ga ik niet geraken, maar mogelijk ga ik met een aantal support groups samen zitten in Delhi en brainstormen over de psychosociale noden en hulpverlening in India versus Europa. Ik ben natuurlijk ook benieuwd in welke mate meditatie daar een rol speelt. Waar het voor ons iets "nieuw" is, dat mensen soms pas leren ontdekken bij een ziekte, is dit misschien voor hen al dagelijkse kost en een gewoonte? Ik ben erg benieuwd naar de verhalen!

Het komt nu echt wel dichterbij...

Update over de reisvoorbereidingen:
- Ik ben waarschijnlijk ontzettend overgevaccineerd :-)...
- Het visum is binnen! (te druk op het werk om telkens zelf naar Brussel te gaan, dus dat heb ik laten regelen via de Visumcentrale, via de post, zeker omdat ze bij de Indische ambassade gekend zijn om nogal moeilijk doen over de visums)
- Heb bij Kariboe een keihandige trekrugzak gekocht van Bach... met een dagrugzak eraan vast.. Niet de meest hippe, wel de meest handige ;-).
- De eerste dagen heb ik al een hotel geboekt in Delhi: Namaskar Hotel. Bedankt voor de tip, Carine S. (en voor de Lonely Planet van Rajasthan!!)!! Daar zouden ze je heel goed verder helpen en ze zijn betrouwbaar. Ligt in het backpackers district, schijnt er erg gezellig te zijn.
- Nog maar twee weken en moet nog zoveel voorbereiden... Dat is als je een druk leven hebt... :-) MAAR heb in elke stad waar ik ga toch een tweetal CouchSurfing contacten, al is het maar om samen een koffie of thee te gaan drinken... Lekker gezellig!!
- Morgen op zoek naar een trouwring en foto van man en kind... Om vervelende kerels op afstand te houden ;-).
- Volgende week een pre India etentje thuis... Om na de reis uitgebreid verslag te doen bij een post India etentje, uiteraard!

Met andere woorden, nog werk aan de winkel maar komt helemaal goed! I'll keep you guys posted!!